Blog - Steengoed
Over Edmond Bellefroid, 1893 - 1971
Edmond Bellefroid is geboren en gestorven in Maastricht: een echte Limburger. Al op de ULO heeft de jongen aspiraties om te tekenen en te schilderen, en krijgt les van Rob Graafland, de sterschilder van Limburg. Hij gaat naar École St. Luc in Luik, en wordt lid van de Limburgse Kunstkring. Een mooie schilderscarrière ligt voor hem open.
En toch loopt het anders. Want er moet in het gezin Bellefroid brood op de plank, en Edmond gaat noodgedwongen op kantoor werken bij de Usines Cokes Hollando-Belge. Gelukkig blijft hij wel schilderen en wordt een belangrijk kunstenaar in het Interbellum. Edmond krijgt ook belangstelling voor andere creatieve uitingen zoals batikken en keramiek en in 1929 treedt hij als model- en decorontwerper in dienst bij de Sphinx waar hij tot na de oorlog blijft werken. Hij ontwierp modernistisch serviesgoed in de stijl van Bauhaus en de Nieuwe Zakelijkheid. Hij kreeg ook opdrachten voor keramiek van onder andere de Bijenkorf. Na de oorlog werkte hij voor de MOSA als esthetisch adviseur en industrieel ontwerper en op 72-jarige leeftijd maakte hij zijn laatste mokkaservies: Aristo
Maar altijd bleef hij schilderen, gaf les aan de Stads-academie van Maastricht, en werd daarvan ereburger.
De schilder Edmond Bellefroid bleef enigszins op de achtergrond. Toch is hij belangrijk, en kreeg op zijn zestigste in 1953 een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam.
Zijn schilderijen zijn vaak sociaal gedreven, maar ook religieus van karakter. De stijl is expressionistisch (Permeke!), met oker-, omber- en siennakleuren, en een forse penseelstreek, met eigen stijl.
Bij google-zoektochten naar Edmond Bellefroid komen veelal serviezen, schalen, tegels naar voren. Ook mooi, maar in wezen is en blijft Bellefroid een steengoede schilder.
Pieter Ewals
Edmond Bellefroid